Industrial Engineering
مهندسی صنایع تکمیل کننده انسان، اطلاعات، مواد، پول و منابع تکنولوژی برای تولید کالاها و خدمات به صورت مطلوب است.
مهندسی صنایع مهارت های مهندسی را برای مهیا ساختن راه های اصولی برای توضیح، تخمین، طراحی ، اصلاح، کنترل و بهبود عملکرد سیستم های پیچیده در صنعت، حکومت و جامعه با ریاضیات، کامپیوتر و شیوه های مدیریتی ترکیب می دهد.
مهندسی صنایع با دیگر رشته های مهندسی از نظر کاربردی بودن این دانش در محدوده وسیعی از زمینه های متنوع فرق می کند: فناوری اطلاعات(IT)، بهداشت، فضا، انرژی، حساب و تجارت مواردی چند از موضوعات مرتبط برای نام بردن هستند.
مهندسین صنایع در بانکها، بیمارستانها، دستگاه های حکومتی، کارخانه ها، دانشگاه ها، انبار ها و فرودگاه ها حضور دارند. آنها زمینه درستکاری را می بینند و پی آمد هایی را که میان تمامی سازمان ها میان بر است را درک می کنند.
ابزارآلات مهندسی صنایع در طول سالها تغییر یافته است. سیستم ها با استفاده از مدل های ریاضی می توانند کارآمدی و بهره وری بیشتری داشته باشند. دوره های پژوهش اجرایی/ دانش مدیریت به کاربرد آنالیز ریاضی سیستم ها برای معین کردن بهترین راه اداره نمودن و عمل کردن اختصاص یافته است. همچنین یک سیستم می تواند با استفاده از کامپیوترها و مهندسی اطلاعات پیشرفته باشد. و سرانجام یک مهندس صنایع می تواند نیروی انسانی را با طراحی صحیح محیط کاریشان، دستگاه ها و سیستم های نمایشی هر چه بیشتر کار آمد تر سازد. این بخش عوامل انسانی نامیده می شود.(ارگونومی)
مهندس صنایع می تواند تقریبا در هر صنعت، حرفه و یا نهادی با تشکیلات جزیی گرفته تا کارخانه های تولیدی، دفاتر حکومتی، بیمارستان ها استخدام شود. تقاضا برای مهندسین صنایع به خاطر یک عامل عمده در طول دو دهه گذشته افزایش چشمگیری داشته است: نیاز برای سازمان ها جهت افزایش سطح کارایی و بهره وریشان از طریق اصول و ملاحظه.
سازمان های پردرآمد و سود ده باید بهره وری بالایی جهت رقابت در بازارهای داخلی و جهانی داشته باشند. سازمان های کم در آمد نیز باید جهت باقی ماندن در موقعیت خودشان به عنوان یک واحد خدماتی مفید بهره وری بالایی داشته باشند.(که به دست آوردن بهره وری به دست مهندس صنایع امری اجتناب ناپذیر است.)
نیاز به مهندسی صنایع این حرفه را از نقطه نظر مالی به طرز منحصر به فردی جذاب می کند.
در سال آخر همه دانشجویان یک پروژه بزرگ را بر عهده می گیرند. پروژه ها از شرکتها، نهاد ها به عنوان واگذاری مشاوره ای به دانشگاه ها کشیده می شوند. دانشجویان با توجه به توانایی شان در دستیابی به راه حل ابتکاری با مهارت های تجزیه تحلیلانه ای که از برنامه درس خواندشان بیرون کشیده شده ارزشیابی می شوند.همچنین واضح است که راه حل دانشجویان باید تقاضای عملی مشتری را نیز به جا آورد.
منبع : IŞIKIE